تفسیر موضوعی قرآن



بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيم‏


قُلِ انْظُرُوا ما ذا فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما تُغْنِی الْآیاتُ وَ النُّذُرُ


 عَنْ قَوْمٍ لا یُؤْمِنُونَ


بگو: «نگاه کنید چه چیز (از آیات خدا و نشانه‌های توحیدش) 


در آسمانها و زمین است!» اما این آیات و انذارها به حال کسانی 


که(به خاطر لجاجت) ایمان نمی‌آورند مفید نخواهد بود!


نوشته شده در دوشنبه بیست و یکم اسفند 1391ساعت 12:2 توسط م| |


بیت الله الحرام(مکه مکرمه)


مسجدالحرام 44


___________


مسجدالنبی(مدینه منوره)


مدينه منوره 59

نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم اسفند 1390ساعت 21:8 توسط م| |

سورة البقرة 

 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم‏ 

اللَّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَ يَمُدُّهُمْ فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ (15)


خداوند آنان را به استهزا مى‏گيرد و آنان را در طغيانشان مهلت مى‏دهد تا سرگردان شوند.


نكته‏ها:

كلمه «يَعْمَهُونَ» از «عمه» مثل «عمى» مى‏باشد، لكن «عمى» كورى ظاهرى را گويند و «عمه» كورى باطنى است.


امام رضا عليه السلام در تفسير اين آيه مى‏فرمايد:

خداوند، اهل مكر و خدعه و استهزا نيست، لكن جزاى مكر و استهزاى آنان را مى‏دهد.


هم چنان كه آنان را در طغيان و سركشى خودشان، رها مى‏كند تا سردرگم و غرق شوند. و چه سزايى سخت‏تر از قساوت قلب و تسلّط

 شيطان و وسوسه‏هاى او، ميل به گناه و بى‏رغبتى به عبادت، همراهى و همكارى با افراد نااهل و سرگرمى به دنيا و غفلت از حقّ كه منافقان بدان گرفتار مى‏آيند.


منافقان، دوگانه رفتار مى‏كنند و لذا با آنها نيز دو گونه برخورد مى‏شود در دنيا احكام مسلمانان را دارند و در آخرت كيفر كفّار را مى‏بينند.

پيام‏ها:

1 كيفرهاى الهى، متناسب با گناهان است. در برابر «إِنَّما نَحْنُ مُسْتَهْزِؤُنَ»، «اللَّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ» آمده است.


2 منافقان با خدا طرفند، نه با مؤمنان. (آنها مؤمنان را مسخره مى‏كنند، ولى خدا به حمايت آمده و پاسخ مسخره‏ى آنان را خودش مى‏دهد.) «اللَّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ»


3 استهزا، اگر به عنوان پاسخ باشد مانعى ندارد. نظير تكبّر در مقابل متكبّر. «اللَّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ»


4 از مهلت دادن و زياده بخشى‏هاى خداوند، نبايد مغرور شد. «يَمُدُّهُمْ فِي طُغْيانِهِمْ»

5 سركشى و طغيان، زمينه‏اى براى سردرگمى‏هاست. «فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ»

منبع:تفسير نور، ج‏1، ص: 59


نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم اسفند 1390ساعت 20:59 توسط م| |

سورة البقرة 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم

وَ إِذا لَقُوا الَّذِينَ آمَنُوا قالُوا آمَنَّا وَ إِذا خَلَوْا إِلى‏ شَياطِينِهِمْ قالُوا إِنَّا مَعَكُمْ 

إِنَّما نَحْنُ مُسْتَهْزِؤُنَ (14)


و چون با اهل ايمان ملاقات كنند گويند: ما (نيز همانند شما) ايمان آورده‏ايم.

ولى هر گاه با (هم‏فكران) شيطان صفت خود خلوت كنند، مى‏گويند: ما با شما هستيم، ما فقط (اهل ايمان را) مسخره مى‏كنيم.


نكته‏ها:

 «شيطان» از «شَطَن» به معناى دور شده از خير است كه به هر كس القاى انحراف كند، اطلاق شده و به انسان‏هاى بدكار و دور از حقّ نيز گفته مى‏شود.


پيام‏ها:

1 منافق، نان را به نرخ روز مى‏خورد.(«قالُوا آمَنَّا» «قالُوا إِنَّا مَعَكُمْ»)


2 به هر اظهار ايمان،نبايد اعتماد قطعى كرد و بايد مواظب عوامل نفوذى بود. «قالُوا آمَنَّا»

 3 منافق، شهامتِ صداقت ندارد و از مؤمنان ترس و هراس دارد. «خَلَوْا» تماس و ارتباط منافقان با مؤمنان، آشكار و علنى است ولى تماس آنان با كفّار يا سران و رهبران خود، سرّى و محرمانه، در نهان و خلوت صورت مى‏گيرد.

4 دوستان منافقان، شيطان صفت هستند. «شَياطِينِهِمْ»


5 كفّار و منافقان با همديگر ارتباط تشكيلاتى دارند و منافقان از آنان خطّ فكرى مى‏گيرند. «شَياطِينِهِمْ»


6 اظهار ايمان از سوى منافق موقتى است، ولى كفر او پايدار و ثابت است. «آمَنَّا، «إِنَّا مَعَكُمْ» (ايمان، با جمله‏ى فعليه و كفر با جمله‏ى اسميّه آمده و جمله اسميّه نشانه‏ى دوام و ثبوت است.)


7 منافقان با كافران نه تنها هم‏فكرند بلكه كمك‏كار هم نيز هستند. «إِنَّا مَعَكُمْ» (كلمه «مع»، در جايى بكار مى‏رود كه علاوه بر هم‏فكرى، همكارى نيز باشد.)


8 منافقان، مؤمنان را به استهزا مى‏گيرند. «إِنَّما نَحْنُ مُسْتَهْزِؤُن‏

منبع:تفسير نور، ج‏1، ص: 58

نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم اسفند 1390ساعت 20:39 توسط م| |

بیت الله الحرام(مکه مکرمه)

بيت الله الحرام 6


___________


مسجدالنبی(مدینه منوره)

مدينه منوره 19

نوشته شده در شنبه سیزدهم اسفند 1390ساعت 19:50 توسط م| |

سورة البقرة 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم‏

وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ آمِنُوا كَما آمَنَ النَّاسُ قالُوا أَ نُؤْمِنُ كَما آمَنَ السُّفَهاءُ أَلا إِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهاءُ وَ لكِنْ لا يَعْلَمُونَ (13)

و چون به آنان گفته شود، شما نيز همانگونه كه (ساير) مردم ايمان آورده‏اند ايمان

 آوريد، (آنها با تكبّر و غرور) گويند: آيا ما نيز همانند ساده‏انديشان و سبك مغزان،

 ايمان بياوريم؟! آگاه باشيد! آنان خود بى‏خردند، ولى نمى‏دانند.

پيام‏ها:

1 ارشاد و دعوت اولياى خدا، در منافقان بى‏اثر است.( «قِيلَ»
 «أَ نُؤْمِنُ»)

2 منافقان، روحيّه امتياز طلبى و خود برتربينى دارند. «أَ نُؤْمِنُ»

3 تحقير مؤمنان، از شيوه‏هاى منافقان است. «كَما آمَنَ السُّفَهاءُ» (ايمان داشتن و تسليم خدا بودن، در نظر منافقان سبك مغزى است.)

4 مسلمانان بايد هوشيار باشند تا فريب ظواهر را نخورند. «أَلا»

5 در فرهنگ قرآن، تسليم حقّ نشدن، سفاهت است. «إِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهاءُ»

6 بايد غرور متكبرانه منافق، شكسته وبا آن مقابله به مثل شود. «إِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهاءُ»

7 افشاى چهره دروغين منافق، براى جامعه اسلامى ضرورى است. «هُمُ السُّفَهاءُ»

8 بدتر و دردآورتر از هر دردى، جهل به آن درد است. «لكِنْ لا يَعْلَمُونَ»
منبع:تفسير نور، ج‏1، ص: 58
نوشته شده در شنبه سیزدهم اسفند 1390ساعت 19:40 توسط م| |

مرجع دریافت قالبها و ابزارهای مذهبی
Design By : Night Melody